حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ الأَشَجُّ حَدَّثَنَا أَبُو خَالِدٍ الأَحْمَرُ عَنْ عَمْرِو بْنِ قَيْسٍ الْمُلاَئِىِّ عَنْ أَبِى إِسْحَاقَ عَنْ صِلَةَ بْنِ زُفَرَ قَالَ:
" كُنَّا عِنْدَ عَمَّارِ بْنِ يَاسِرٍ فَأُتِىَ بِشَاةٍ مَصْلِيَّةٍ فَقَالَ كُلُوا . فَتَنَحَّى بَعْضُ الْقَوْمِ فَقَالَ إِنِّى صَائِمٌ . فَقَالَ عَمَّارٌ مَنْ صَامَ الْيَوْمَ الَّذِى يَشُكُّ فِيهِ النَّاسُ فَقَدْ عَصَى أَبَا الْقَاسِمِ صلى الله عليه وسلم ."
قَالَ وَفِى الْبَابِ عَنْ أَبِى هُرَيْرَةَ وَأَنَسٍ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ عَمَّارٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَكْثَرِ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِىِّ صلى الله عليه وسلم وَمَنْ بَعْدَهُمْ مِنَ التَّابِعِينَ وَبِهِ يَقُولُ سُفْيَانُ الثَّوْرِىُّ وَمَالِكُ بْنُ أَنَسٍ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ وَالشَّافِعِىُّ وَأَحْمَدُ وَإِسْحَاقُ كَرِهُوا أَنْ يَصُومَ الرَّجُلُ الْيَوْمَ الَّذِى يُشَكُّ فِيهِ وَرَأَى أَكْثَرُهُمْ إِنْ صَامَهُ فَكَانَ مِنْ شَهْرِ رَمَضَانَ أَنْ يَقْضِىَ يَوْمًا مَكَانَهُ .
Bize Ebu Said Abdullah b. Said el-Eşec, ona Ebu Halid el-Ahmer, ona Amr b. Kays el-Mülâî, ona Ebu İshak, ona da Sıla b. Züfer şöyle rivayet etmiştir:
"Bizler Ammâr b. Yâsir'in yanındaydık. Kızartılmış bir koyun getirildi de '(haydi) yeyin' dedi. Topluluktan biri kenara çekilip 'ben oruçluyum' dedi. Ammar da, 'insanların şüphe ettiği günde oruç tutan Ebu Kâsım'a (sav) isyan etmiştir' dedi."
Bu konuda Ebu Hureyre ve Enes'ten de hadis rivayet edilmiştir. Ebu İsa şöyle demiştir: Ammâr hadisi, hasen-sahih bir hadistir. Nebî'nin (sav) ashabından ve onlardan sonra gelen tâbiîn neslinden kimselerin büyük çoğunluğu nezdinde amel, buna göredir ki bu, Süfyân es-Sevrî, Mâlik b. Enes, Abdullah b. Mübârek, Şâfiî, Ahmed ve İshak'ın görüşüdür. Onlar, (Ramazan ayının başlayıp başlamadığına dair) şüphe(nin olduğu) günde oruç tutmayı kerih görmüşlerdir. Onların büyük çoğunluğu 'kişi, o gün oruç tutar ve (o günün de) Ramazan ayından (bir gün olduğu anlaşılırsa) onun yerine bir günü kaza eder' demişlerdir.
- # T000686
- Tirmizi, Savm, 3
- Tirmizî
- Sünen-i Tirmizî
- Savm
- 6, 70